เมื่อฉันไม่มีขน ฉันจึงเป็นศิลปะ

เมื่อฉันไม่มีขน ฉันจึงเป็นศิลปะ | ลูกไม้ ปวเรศ องค์ประเสริฐ 

เมื่อฉันไม่มีขน ฉันจึงเป็นศิลปะ

บ้างก็ว่าศิลปะคือความอิสระ บ้างก็ว่าศิลปะคือดินแดนที่ไร้กฎเกณฑ์ หากแต่ศิลปะนั้นลอยตัวอยู่เหนือค่านิยมและข้อบังคับจริงหรือไม่นั้น ประเด็นนี้ก็เป็นที่ถกเถียงกันมาอย่างยาวนานนะครับ เพราะในช่วงทศวรรสที่ผ่านมา ศิลปะก็ถูกตั้งคำถามด้วยพื้นฐานของคำว่า “ความเหมาะสม” ในหลายครั้งและหลากประเด็น ไม่ว่าจะเป็นกรณีของภาพยนตร์เรื่อง อาบัติ (2558) ที่ก็มีการตั้งคำถามถึงความเหมาะสมของภาพยนตร์เรื่องนี้ในวงกว้าง ซึ่งจากเหตุการณ์นี้ก็ทำให้เราเห็นได้ว่า ความเหมาะสมและความหมายของคำว่า “ศิลปะนั้น” มันเปราะบางและเลือนรางได้มากแค่ไหน การแสดงความจริงที่คนไม่อยากเห็นผ่านศิลปะเป็นสิ่งที่ถูกต้องและควรทำหรือไม่ วันนี้ผมมีหนังสือดี ๆ ที่อาจจะช่วยเปิดมุมมองในเรื่องของ ศิลปะ มาแนะนำให้เพื่อน ๆ ลองหาอ่านกันดูครับ

“เมื่อฉันไม่มีขน ฉันจึงเป็นศิลปะ” หนังสือจากปลายปากกาของ อาจารย์ ธเนศ วงศ์ยานนาวา อาจารย์ประจำวิชารัฐศาสตร์ หมาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์ ที่มีผลงานการเขียนที่ขึ้นชื่อมากมาย หนังสือที่อาจารย์ธเนศเขียนมักจะเป็นหนังสือเชิงวิชาการที่มีสำบัดสำนวนที่อ่านสนุกผสมผสานเข้ากับเนื้อหาที่อัดแน่นด้วยข้อมวลละเอียดยิบ ที่ทำให้เราผู้อ่านสามารถจินตนาการภาพตามได้ไม่ยากนัก

เมื่อฉันไม่มีขน ฉันจึงเป็นศิลปะ

หนังสือที่ตั้งคำถามกับการนำเสนอศิลปะที่เกี่ยงโยงกับเรื่องเพศ ในปัจจุบันเรามักจะเห็นประเด็นสังคมที่พูดถึงความเหมาะสมของการนำเสนอศิลปะที่แสดงให้เห็นถึงความล่อแหลมในด้านเพศสภาพ หากแต่การนำเสนอสิ่งที่เป็นธรรมชาติของมนุษย์เหล่านั้นทำไมจึงต้องถูกตีกรอบ ในท้ายที่สุดศิลปะควรจะมีความเป็นเอกเทศของตนเองในการนำเสนอความจริง หรือควรจำกัดไว้ด้วยค่านิยมของสังคม นี่เป็นคำถามที่เพื่อน ๆ อาจจะหาคำตอบได้จากหนังสือเล่มนี้เท่านั้นเลยครับ

ความเหมาะสม เป็นคำที่ยืดหยุ่นและมีความหมายกว้างมากนะครับ การตัดสินว่าอะไรควรทำหรือไม่ควรทำ จะตัดสินจากวิจารณญาณของเราได้หรือไม่ ส่วนตัวแล้วผมก็มองว่ามันก็ขึ้นอยู่กับสถาณการณ์ที่เรากำลังพบเจอนะครับ อย่างไรก็ตาม การถกเถียงที่ดีย่อมก่อให้เกิดแนวคิดใหม่ ๆ มากมาย ซึ่งผมก็มองว่าความขัดแย้งทางความคิดนี่แหล่ะครับ ที่ทำให้วงการศิลปะของเรายังคงพัฒนาอย่างไม่หยุดหย่อนมาจนถึงปัจจุบัน เพื่อน ๆ มีความคิดเห็นอย่างไรกับคำว่า ศิลปะ ก็อย่าลืมมาแชร์กับผมนะครับ สำหรับวันนี้ผมลาไปก่อน แล้วพบกันใหม่ในรีวิวหนังสือเล่มหน้าคร้าบบบ

โดย ลูกไม้ ปวเรศ องค์ประเสริฐ | เพื่อน SE-ED

หากสนใจหนังสือเล่มนี้ : เมื่อฉันไม่มีขน ฉันจึงเป็นศิลปะ คลิก

 

ร่วมแสดงความคิดเห็น และแชร์ไปยัง Facebook ของท่าน